Het zal velen niet ontgaan zijn, de laatste veilingopbrengst van het Giacometti-beeld ‘L’Homme qui marche’ bij Sotheby’s in Londen. Het levensgrote bronzen beeld – met een verwachte opbrengst van tussen de 12 en 18 miljoen pond – heeft met 74 miljoen euro een belachelijk hoge nieuwe recordprijs opgebracht. Wat nou wereldwijde crisis? Aan de opbrengst te zien heeft de wereldwijde crisis geen enkele invloed op de kunstwereld. Het zijn vooral de gefortuneerde kunstverzamelaars die immuun zijn voor de huidige economische conjunctuur.

Echter, de verkoop roept verschillende vragen op, want wat zegt de opbrengst eigenlijk over de kwaliteit van deze uitgemergelde bronzen Giacometti’s? Mijns inziens barweinig, want financieel kapitaal is per definitie geen garantie voor topkwaliteit. is Giacometti dan echt de meest toonaangevende kunstenaar van de moderne kunst? Is Giacometti dan echt beter dan Rodin, Picasso, Klimt, Matisse en vele andere grote meesters van die tijd?

Vergelijkingen tussen verschillende kunstenaars zijn welhaast onmogelijk en vreselijk subjectief. En bovendien zou je op die manier worden misleid om monetaire waarde te vermengen met esthetische waarde. Het feit dat ‘L’Homme qui marche’ voor een recordbedrag onder de hamer ging betekent niet dat het werk bij uitstek hét werk is van de 20ste eeuw.

Dan is er nog de factor zeldzaamheid van de sculptuur. Ongelooflijk, dat de in 1960 ontworpen ‘L’Homme qui marche’ bestaat uit een genummerde oplage van zes bronzen beelden, waarvan sommige kunnen worden gezien in openbare collecties over de hele wereld. Het geveilde beeld werd in 1961 gegoten als tweede exemplaar van de in totaal zes afgietsels van voor zijn dood. Na zijn overlijden in 1966 werden nog vele afgietsels gemaakt van hetzelfde beeld, wat ook niet bevorderlijk is voor de uniciteit en waardering.

Daarbij komt dat er onlangs veel vervalsingen van Giacometti zijn ontdekt. Twee malafide handelaren hebben jarenlang beelden in de stijl en met de vervalste signatuur van Giacometti verhandeld. Het ging om ruim duizend werken, waarvan er verschillende in omloop zijn. Omdat Giacometti tijdens zijn leven verschillende afgietsels maakte die slecht werden geadministreerd, zijn de vervalsingen moeilijker traceerbaar.

Ondanks dat mag er geen twijfel over bestaan dat Giacometti één van de grootste kunstenaars van de vorige eeuw was, maar tot de absolute top werd hij (nog) niet gerekend.

Het begint mij nu echt op te vallen dat ze in museumland de digitale snelweg eindelijk weten te vinden. Want het heeft even geduurd, de vraag is dan wel waar ligt dit aan? Komt dit doordat musea voornamelijk gebruik maken van traditionele media of door een gebrek een kennis en affiniteit met internet?
Een tijd terug ben ik naar de tentoonstelling Niet Normaal geweest in de Beurs van Berlage. De tentoonstelling is mede tot stand gekomen dankzij Achmea. En ik kan niets anders zeggen dat deze tentoonstelling goed aansluit bij de koers die ze in hebben gezet met ‘waar zijn we nu mee bezig’ en de recente commercials die voorbij zijn gekomen op de kijkbuis.
Wat verder opvalt bij deze tentoonstelling is  de opzet van de website. Ze hebben een online enquête waarmee ze op jacht gaan naar jan modaal met feitjes als dat je in je leven 2 weken staat te wachten voor een rood stoplicht. Bij mij kwam uit de enquête dat ik slechts 11% normaal was. Verder kun je e-cards versturen en twee virals bekijken om de eerste feitjes tot je door te laten dringen. Eerder maakte Kunstbende dankbaar gebruik van een viral waarmee ze het nieuws in meerdere kranten haalden.

Augemented Reallity,  ARtours
Misschien al bekend, maar ik wil het toch graag aanhalen. Het Stedelijk Museum gaat op een nieuwe manier zijn collectie aan een breder publiek tonen door het toepassen van Augmented Reality (AR). Deze applicatie wordt samen ontwikkelt met Fabrique en Layar.

Met ARtours creëert het Stedelijk een open source platform om de collectie te delen met het publiek. Daarnaast zal het museum publiek en professionals prikkelen zelf tours te ontwikkelen door het toevoegen van foto’s, informatie en verhalen.

Via een smart phone kan men multimedia bekijken bij geselecteerde stukken uit de collectie. Niet alleen binnen, maar ook buiten het museum krijgt het publiek op een unieke virtuele wijze verrijkende verhalen bij kunstwerken en op locaties. Verhalen gecreëerd door zowel professionals als publiek.

Volgt men een ARtour in de stad, dan zal er door de smart phone te richten op getagde plekken, informatie opvraagbaar zijn over de verbinding van die plek met moderne kunst en design. Zo zal bijvoorbeeld de Harrenstein slaapkamer van Rietveld (1926) weer te zien zijn bij de oorspronkelijke locatie op de Weteringschans in Amsterdam. Of kan men een virtuele tentoonstelling bezoeken op de Dam of het Museumplein. Maar ook locaties als Schiphol (wachtende reizigers) of de trein (tijdens je reis kunst bekijken) bieden nieuwe mogelijkheden.

De applicatie geeft de mogelijkheid relevantie toe te voegen aan moderne kunst collecties. Door de objecten virtueel te tonen in een museumvreemde omgeving ontstaat daarnaast een totaal nieuw perspectief.

In december werd bekend dat het Stedelijk Museum uit de regeling Innovatie Cultuuruitingen van SenterNovem subsidie ontvangt voor het ARtours project. Naar verwachting zal het publiek in het najaar van 2010 op deze nieuwe wijze de collectie van het museum kunnen beleven.
Expose Kröller-Müller
Expose is een nieuw digitaal tentoonstellingsconcept van het Kröller-Müller. Waarbij niet het museum maar de bezoeker zelf bepaalt welke kunstwerken te zien zijn in de tentoonstelling. Expose biedt een kijkje in het museumdepot en de mogelijkheid een persoonlijke keuze te maken uit bekende en onbekende kunstschatten. Voor de eerste bezoekers tentoonstelling ontsluit het museum een bijzonder deel van zijn collectie werken op papier, met onder andere unieke tekeningen en etsen van Jan Toorop, Vincent van Gogh en Pablo Picasso. Deze werken, die vanwege hun kwetsbaarheid slechts zelden kunnen worden getoond, geven een prachtig beeld van de veelzijdigheid van de museumcollectie maar natuurlijk ook van de werkwijze en technieken van deze beroemde kunstenaars

Het Kröller-Müller Museum zal Expose ook in de toekomst inzetten om zijn bezoekers direct en interactief te betrekken bij het ontwikkelen en samenstellen van tentoonstellingen. De 50 werken op papier, die het publiek zelf koos voor de tentoonstelling zijn bekend. In totaal hebben 1212 mensen hun stem uitgebracht via Expose. De Top 3 bestaat uit Paard van Marino Marini op nummer 1, een portret van Marie Botkine getekend door Odilon Redon op 2 en Danseres van Pablo Picasso op nummer 3.

ArtCast
Artcast is een laagdrempelig platform voor audio- & videotours in musea. De bestanden zijn binnen en buiten het museum op te vragen door iedereen met een iPod (touch), iPhone of PDA met internet verbinding. Het apparaat kan van de bezoeker zelf of van het museum zijn.

Sinds december 2009 is de Artcast museumgids als iPhone app gratis te verkrijgen in de appstore. De bestanden die worden geplaatst op het Artcast platform komen hier automatisch in terug. Onder andere Het Gemeentemuseum Den Haag, Van Gogh en het Rijksmuseum Amsterdam werken er al mee.

Narb.me
NARB is een online kunst gids gefilterd door bezoekers van exposities. Zodat je werk kunst ontdekken, delen en bediscussiëren met anderen.